Traceroute yardımcı programı, bir paketin kaynaktan hedef konak bilgisayara giderken geçtiği yolları görüntüler. Paketin geçtiği her yönlendirici, sekme olarak adlandırılır. Traceroute, yol üzerindeki sekmeleri birer birer görüntüler. Ayrıca her sekmede paketin gönderildiği an ile yönlendiriciden yanıtın alındığı an arasındaki süreyi hesaplar.

Bir sorunla karşılaştığınızda, bir paketin nerede kaybolduğunu veya geciktiğini belirlemek için traceroute yardımcı programının getirdiği bilgileri kullanın. Bu bilgiler ayrıca paketin kaynaktan hedefe yolculuğu boyunca geçmesi gereken çeşitli ISP kuruluşlarını da gösterir.

Windows tracert yardımcı programı da aynı şekilde çalışır. Ayrıca bir paketin izlediği rotaların grafik görünümünü sunan bir dizi görsel traceroute programı mevcuttur.

Ancak sabit uzunluklu alt ağ maskeleri çok sayıda IP adresini gereksiz harcayabilir. Örneğin, bir siteye ve 8.000 konak bilgisayara sahip bir kuruluşu ve sırasıyla 1.000, 400 ve 100 konak bilgisayara sahip üç başka konumu ele alalım. Sabit uzunluklu bir alt ağ maskesi kullanıldığında, her alt ağ maskesinin (yalnızca 100 adrese ihtiyaç duyan konuma atanan maskenin bile) en az 8.000 konak bilgisayarı desteklemesi gerekirdi.

Değişken uzunluklu alt ağ maskesi (VLSM) kullanmak, bu sorunu çözmeye yardımcı olur. VLSM adreslemesi, bir adres alanının çeşitli boyutlarda ağlara bölünmesine olanak verir. Bu, alt ağların alt ağlara bölünmesiyle gerçekleştirilir. Bunu gerçekleştirmek için günümüzde yönlendiricilerin ağın IP adresini içeren yönlendirme bilgilerini ve IP adresinin ağ bölümünü oluşturan bit sayısını belirten alt ağ maskesi bilgilerini alması gerekir. VLSM, geleneksel sınıflı alt ağa bölme işleminde gereksizce harcanacak binlerce IP adresinden tasarruf sağlar.

VLSM’ye ek olarak, RFC 1519′da Etki Alanları Arasında Sınıfsız Yönlendirme (CIDR) önerilmiş ve kabul edilmiştir. CIDR, yüksek değerli bitlerin değerine dayalı olarak ağ sınıflarını yok sayar. CIDR, ağları yalnızca ağ önekindeki bit sayısına dayalı olarak tanımlar ve bu da alt ağ maskesindeki 1′lerin sayısına karşılık gelir. CIDR gösterimi kullanılarak yazılmış bir IP adresine örnek olarak 172.16.1.1/16 verilebilir; burada /16, ağ önekindeki bit sayısını temsil eder.

CIDR protokolleri, yönlendiricileri ağ önekini belirlemek için yalnızca yüksek değerli bit’leri kullanmaktan kurtardı. Bu kısıtlamanın kaldırılması, kayıtlı IP adreslerini adres sınıfına göre tahsis etme zorunluluğunu da ortadan kaldırdı.

CIDR’den önce, 3.000 konak bilgisayar adresine ihtiyacı olan bir ISP, gereksinimlerini karşılamak için ya tam B Sınıfı adres alanı veya birden çok C Sınıfı ağ adresi istemek zorundaydı. B Sınıfı adres alanı kullandığında ISP binlerce kayıtlı adresi gereksiz harcardı. Birden çok C Sınıfı adres istediği zaman da ISP ağını hiçbir bölümünün 254′ten fazla konak bilgisayar adresine ihtiyaç duymayacağı biçimde tasarlamak güç olabilirdi. Birçok C Sınıfı adres içeren yönlendirme tabloları da fazla büyüyerek yönetmesi güç hale gelebilir.

CIDR, geleneksel adres sınıflarını yok sayarak, ISP’nin ihtiyaç duyduğu konak bilgisayar adresi sayısına bağlı olarak bir adres bloğu istemesine olanak verir. Bir grup C Sınıfı adresin tek bir büyük blok içinde birleştirilmesiyle oluşturulan süpernetler, adreslerin daha verimli bir şekilde atanmasına olanak verir. 192.168.0.0/19, bir süpernet örneğidir. IP adresinin ilk 19 bitini ağ öneki için kullanmak, bu süpernetin 8.190 olası konak bilgisayar adresi içermesini sağlar. Bir ISP, bir süperneti tek bir büyük ağ olarak kullanabilir veya gereksinimlerini karşılamak için istediği sayıda daha küçük ağa bölebilir.

Bu örnekte, özel C Sınıfı adresi olan 192.168.0.0 süperneti kullanılmaktadır. Gerçekte özel adresleme kullanan ağların çoğu, A veya B Sınıfı ayrılmış adresleri ve alt ağa bölme işlemini kullanır. Sınıflı adresleme ve sabit uzunluklu alt ağ maske kullanımı artık pek yaygın olmasa da, bu adresleme yöntemlerinin nasıl işlediğini anlamak önemlidir. Özel bir alt ağ maskesi belirlenmediği sürece birçok cihaz hâlâ varsayılan alt ağ maskesini kullanmaktadır.

Ek bilgi ;

CIDR (RFC 1519) Aşağıdakileri sağlar;

. IPv6 adres alanının daha verimli kullanılmasını sağlar.

.öneklerin birleştirilmesi ile yönlendirme tablolarının boyutunun azaltılması

Kablolu ve kablosuz yerel ağdaki konak bilgisayarlar tümleşik yönlendiriciye ve yerel ağdaki diğer konak bilgisayarlara bağlanabiliyor fakat İnternet’e bağlanamıyorsa sorun tümleşik yönlendirici ve ISP arasındaki bağlantıda olabilir.

Tümleşik yönlendirici ve ISP arasındaki bağlantıyı doğrulamanın birçok yolu vardır. GUI kullarak yönlendirici durum sayfasını incelemek, bağlantıyı kontrol etmenin yollarından biridir. ISP tarafından atanmış IP adresini ve bağlantının kurulup kurulmadığını göstermelidir.

Bu sayfa bağlantı göstermiyorsa tümleşik yönlendirici bağlı olmayabilir. Tüm fiziksel bağlantıları ve LED göstergelerini kontrol edin. DSL veya Kablo modem ayrı bir aygıtsa o bağlantıları ve göstergeleri de kontrol edin. ISP bir oturum açma adı veya parolası gerektiriyorsa ISP tarafından verilenle eşleşecek biçimde yapılandırılıp yapılandırılmadığını kontrol edin. Parola yapılandırmaları GUI aracılığıyla Setup (Kurulum) yapılandırma sayfasında bulunabilir. Daha sonra, durum sayfasında Connect (Bağlan) veya IP address renew (IP adresini yenile) düğmelerine basarak bağlantıyı tekrar oluşturmayı deneyin. Tümleşik yönlendirici hala bağlanmıyorsa sorunun onların tarafında olup olmadığını anlamak için ISP’ye ulaşın.

Durum sayfası bağlantının kurulu olduğu gösteriyor fakat bir İnternet sitesine atılan ping başarısız oluyorsa o internet sitesi çalışmıyor olabilir. Başarılı olup olmadığını görmek için başka bir siteye daha ping atmayı deneyin. Başarılı değilse, bağlantı noktası filtreleme gibi sorun yaratabilecek etkin güvenlik önlemlerini kontrol edin.